Van de regen in de drup of van armoede naar rijkdom

Ik loop ondertussen al aardig wat jaartjes mee in testland. In al die jaren is het vak prachtig ontwikkeld tot het niveau waar we vandaag de dag staan.

Toch rijst bij mij wederom de vraag of het allemaal wel rozengeur en maneschijn is? Ik zie de laatste tijd onderwerpen op conferenties gepresenteerd worden als de innovatie waar we met zijn allen op zitten te wachten. Het ei van Columbus.

Wellicht word ik oud en zie ik het niet helemaal goed meer maar zijn dit werkelijk de vernieuwingen waar we als testers op zitten te wachten? Ik heb hier al eerder aandacht aan geschonken in diverse columns zoals ‘waar zijn de vernieuwingen’, ‘oude wijn in nieuwe zakken’ en ‘het vergeten gereedschap’.

Ik noem er een paar. Zaken als bug hunts of testtours worden neergezet als het gereedschap en aandachtspunt voor test. Dat het aandachtspunten zijn voor je testaanpak klopt helemaal. Maar, het is niets nieuws.

Als tester, in welke rol dan ook, is dit, in mijn ogen, basis hygiëne. Je moet altijd kijken naar de situatie waar je in verkeerd en deze meenemen in het bepalen van je testaanpak. Zoeken naar alternatieve invalshoeken om je test zo goed mogelijk te maken. Dat is niets nieuws en beschouw ik als basis om goed vakmanschap te tonen. Doe je dat niet of kun je dat niet dan heb je in mijn ogen een probleem en komt de kwaliteit van het werk onder druk te staan. Uiteindelijk resulterend in kwalitatief slechte ICT systemen. Observeer en analyseer je omgeving en stel daar de noodzakelijke testactiviteiten op in. Genoemde onderwerpen zijn al lang bekende zaken. Alleen in een andere benaming. Nu deze zo te positioneren is in mijn ogen armoede. Het brengt het testvak niet verder en het is de vraag of we niet van de regen in de drup terecht komen. Hoe komt dit over in de rest van ICT land?

Hoe komen we dan van de armoede naar de rijkdom? Door op zoek te gaan naar de werkelijke vernieuwingen die ons mooie vak naar de volgende stap van volwassenheid brengen.

Om te voorkomen dat jullie denken; ‘hij roept wel maar komt zelf niet met ideeën’ een eerste aanzet:

  • Ontwikkelen van technieken om fouten, bugs, failures te voorkomen;
  • Integraal onderwijs mbt software kwaliteit;
  • Regievoering;
  • Conferenties uitdagen om alleen maar echt vernieuwende zaken te laten presenteren.

Dit lijstje is uiteraard niet uitputtend en ook hier kunnen we over discussiëren. Echter, laten we hier maar eens over na gaan denken en de handschoen opnemen met elkaar. Dan kunnen we als community daadwerkelijk stappen zetten en het volgende volwassenheidsniveau bereiken.

Ben benieuwd naar de reacties.

———————————-
Jos van Rooyen is senior testadviseur/ principal consultant testen bij Bartosz ICT bv