Turfsmurf of een echte tester met durf

Turfsmurfen, vinkvee, control freaks en spreadsheet fundamentalisten! Tegenwoordig is alles gemiddeld. We besluiten van alles op basis van een gemiddelde. Er is zelfs een website voor: http://gemiddeldgezien.nl/. Kijk ook eens op deze website om te zien hoe gemiddeld jij bent. Hoe bruikbaar gemiddelden ook zijn in sommige gevallen, het is meestal behoorlijk gevaarlijk om uit te gaan van het gemiddelde. Ik herinner me een quote uit het boek “The Black Swan” van Nassim Nicholas Taleb: “Don’t cross a river if it is four feet deep on average” (steek de rivier niet over als hij gemiddeld 1 meter 20 diep is). Het gemiddelde is meestal een rekenkundig maar theoretisch feit, vrijwel nergens is de rivier precies 1 meter 20 diep. Dus wat heb je er nu echt aan?

Ook scholen gaan te veel uit van gemiddelden. Alle lessen zijn voor de hele klas, jaar na jaar. Maar hoeveel leerlingen in die klassen zijn precies gemiddeld? Iedereen die zelf kinderen heeft, weet hoe verschillend kinderen zijn. Zelfs tweelingen verschillen vaak op allerlei gebieden van elkaar.

columnhuib1

Zo zie ik een vergelijking met standaarden en best practices in ons vakgebied. Standaarden kan je ook zien als een gemiddelde. ISTQB is zo’n standaard waar te veel mensen hun ding in kwijt wilden, gericht op een gemiddeld project. Mensen uit de hele wereld hebben geholpen de standaard op te stellen, wat geresulteerd heeft in consensus, compromissen, gemiddelden en middenwegen. Een poldermodel voor testers! Bruikbaar in gemiddelde projecten. Maar welk project is gemiddeld? Ik heb nog nooit een gemiddeld project gezien. En ondertussen wordt er hard gewerkt aan een nieuwe standaard voor testen: ISO 29119. Het poldermodel van de toekomst?

Sir Ken Robinson zegt in zijn TED Talk “How to escape the education’s Death Valley” dat de mens kan bloeien door drie kwaliteiten: diversiteit, nieuwsgierigheid en creativiteit. Scholen en het onderwijs zijn volkomen in tegenspraak met deze drie principes.

Een school is een systeem op basis van conformiteit en testen, kwaliteiten die geen gebruik maken van de natuurlijke leerneigingen van kinderen. Bovendien pleit hij voor het individualiseren van het leren.

Een andere interessante TED Talk van Sir Ken Robinson is “Schools kill creativity”. Daarin gaat hij in op de manier waarop scholen ons afstompen en de creativiteit in mensen vernietigen. Hij pleit ervoor om de talenten van mensen centraal te stellen. Laatst zag ik een Nederlands filmpje van Arthur Kruisman en Patrick Donath: Doen is de beste manier van denken! Je bent op je creatiefst wanneer je 5 jaar bent en als je 8 bent is die creativiteit gehalveerd. Door het verplicht conformeren en het houden aan de geldende normen worden we gemaakt tot eenheidsworst. Voorspelbaarheid, rust en regelmaat is het credo. Een walhalla voor turfsmurfen en vinkvee! Helaas is de wereld  onvoorspelbaar, complex en constant aan verandering onderhevig.

Een tweede filmpje met de titel “Durf fouten te maken!” van dezelfde heren leert ons dat de mate van voorspelbaarheid sterk afhangt van de situatie. Hé, dat klinkt bekend! Even verder kijken… Projecten doen betreft grotendeels sterk gevarieerd en veranderend mensenwerk. Een gruwel voor control freaks en spreadsheet fundamentalisten! Het gaat erom om met elkaar kleine stapjes te maken, gebruik makend van dat wat aanwezig en voorhanden is … en daarop aanvullen! Improviseren en leren terwijl je ervaring opdoet. Wie geen fouten maakt, maakt meestal niets.

Een andere beroemde TED Talk is van Sugata Mitra “Build a School in the Cloud”. Hierin vertelt hij over de oorsprong van het hedendaagse onderwijs. De wereld is veranderd, maar het onderwijs is hetzelfde gebleven. Hij vertelt vervolgens een inspirerend verhaal over kinderen die leren door zelf te ontdekken. Over de krachtige leermethode Self Organised Learning Environment (SOLE).

columnhuib2

Al deze video’s hebben me aan het denken gezet. Als context-driven tester weet ik natuurlijk als geen ander dat de context het allerbelangrijkste is. Dat de waarde van elke aanpak afhangt van de context. En dat projecten meestal op een manier verlopen die niet voorspelbaar is. Ik heb me vaak afgevraagd waarom veel mensen zich toch zo graag conformeren aan gemiddelden, normen en standaarden. Dat terwijl creativiteit juist het beste gedijt bij chaos, onvoorspelbaarheid en diversiteit!

Ik denk dat het een combinatie is van groepsgedrag, luiheid en een gebrek aan durf.

De behoefte om ergens bij te horen is een fundamentele en universele menselijke behoefte. Om hieraan te voldoen zijn mensen geneigd zich aan te passen aan de norm van de groep (bron: wetenschap24.nl). Je aanpassen en iedere keer de juiste aanpak kiezen, is lastig en vraagt veel van je.  Je moet hard werken om voldoende vaardigheden te trainen om je telkens maar weer aan te passen aan de context. Tenslotte moet je durven fouten te maken, durven om anders te zijn, durven om van de gebaande paden af te gaan…

Dus wat gaat het worden? Turfsmurf of een echte tester met durf?

—————————
 Huib Schoots ziet zichzelf als een context-driven tester. Hij is agile test consultant bij codecentric en gepassioneerd blogger, trainer, coach en kritisch denker. Hij is lid van DEWT (Dutch Exploratory Workshop on Testing), black-belt in de Miagi-Do School of Software Testing en houdt een blog bij op www.magnifiant.com