Het draait volgens Jurgen Cleuren in heel veel spelletjes om het nemen van risico’s. Hij bracht in zijn presentatie een verband aan tussen een aantal spellen en wat we daar in projecten van kunnen leren als we kijken naar risicomanagement.
Jurgen begon om kort schematisch neer te zetten hoe we testen. We beginnen in het testen met het maken van het testplan en de testgevallen. De eerste release wordt opgeleverd. We gaan ze uitvoeren op basis van een risico inschatting. We vinden een paar defects. Ze worden opgelost en we krijgen een nieuwe release. We hertesten ze. Krijgen eventueel nog een release als we nog een paar defects vinden, waarna het product gelanceerd kan worden.
Als je dit linked naar het spel Texas Hold’em Poker, dan zien we dat het niet helemaal overeen komt. Bij het kaartspel krijgen we de kaarten en schatten we onze kansen in en welk risico we lopen met onze inzet. Het maken van het testplan zeg maar. De zogenaamde flop wordt op tafel gelegd, de eerste release, en daarmee gaat de kaartspeler opnieuw inschatten wat zijn kansen en risico’s zijn. Deze stap mist doogaans in de meeste testtrajecte. We wisselen een paar kaarten, defects, en krijgen een nieuwe release, de flop wordt aangevuld. En weer schat de kaartspeler zijn risico’s in en verhoogd hij de inzet of trekt hij zich terug. Wederom missen we in deze stap in het gemiddelde testtraject. Dit gaat zo een paar ronden door en uiteindelijk komen alle kaarten op tafel, de lancering van het product.
Wat we hier uit kunnen leren volgens Jurgen is dat wij als testers vaker de risico’s moeten inschatten tijdens het project en ze aan moeten passen naar de actueelste situatie van het project. Worden er in een bepaald gebied veel defect gevonden dan liggen daar wellicht meer en grotere risico’s dan we van te voren ingeschat hadden. Gaan we dan achterover leunen en kijken hoe onze ‘inzet’ op tafel blijft liggen. Houden we onze mond en verhogen we daarmee zelfs onze inzet, want het project loopt door. Of schatten we onze risico’s opnieuw in en trekken we onze inzet in om het vervolgens in een andere ronde in te gaan zetten.
Conclusie van Jurgen is dat risico’s geen zaken zijn die je één keer inschat en dat je daarna achterover gaat leunen en het einde van het project afwacht. Nee, risico’s moeten constant in de gaten worden gehouden en worden aangepast naar gelang de situatie van het spel, lees project.
Presentatie: Playing Around With Risks
Spreker: Jurgen Cleuren
Bedrijf: CTG, België
Sessie: Donderdag 24 november | 09:45 – 10:30
