Van je hobby je werk maken

Ik geloof stellig dat we de testwereld veel complexer proberen te maken dan hij is. We maken ons vakgebied met allerlei verschillende rollen en communicatie veel moeilijker dan hij is. Als je het namelijk van een iets hoger niveau bekijkt heb je eigenlijk maar drie soorten mensen:

  • mensen die van hun werk hun hobby maken, ze zijn dus altijd druk met testen,
  • mensen die hier in doorslaan, simpelweg workaholics, je komt deze in elke beroepsgroep tegen,
  • mensen die van hun hobby hun werk maken.

Deze laatste groep is toch het leukste en een onderzoek waard omdat ze interessante zaken van buiten in de wonderschone testwereld brengen. Elke hobby heeft weer andere eigenschappen, bevat andere activiteiten en wordt op een verschillende manier beoefend.

Door een hobby uit te voeren ben je constant aan het leren. Neem nu sigaren proeven, elk soort blad zijn eigen smaak, elke combinatie weer andere eigenschappen. Het is net een testomgeving. Elk component heeft invloed op het geheel. Het geheel bepaalt uiteindelijk de kwaliteit. Een slecht gekozen blad(e) kan wel eens bevindingen opleveren.

Hobby’s vragen regelmatig om doorzettingsvermogen, of het nu gaat om het leren bespelen van een saxofoon of skûtsjesilen alle begin is moeilijk, de aanhouder wint. Bij testen is het niet anders, het lijkt simpel, de eerste tonen en meters komen er vrij eenvoudig uit. Maar als dan de tegenslagen komen, late opleveringen, blijf dan maar gemotiveerd en enthousiast.

Een gestructureerde aanpak vanuit je hobby is vaak prima bruikbaar in de testwereld. Als iedereen nu eens wijnproeven onder de knie krijgt en deze fasering toepast in het testen worden we niet alleen vrolijk met zijn allen maar bieden we ook structuur aan het testen. Het proeven van wijn volgt immers een nauwkeurig proces:

  • Het plannen van een wijnproeverij, welke resources zijn er nodig (mens en materiaal), wat zijn de risico’s en wat wordt de aanpak en de tijdslijnen.
  • De voorbereiding, uitnodigen van stakeholders, reviewen van documentatie, en al het materiaal verzamelen en in huis halen.
  • Specificatie, wat ga ik proeven, horizontaal of verticaal. Waar willen we specifiek opletten en waar beginnen we mee.
  • De eigenlijke uitvoering die net als binnen het testen een aantal deel stappen kent, kijken, ruiken, proeven en beoordelen
  • De afronding, wat vinden we er nu van, delen van ervaringen opstellen van proefnotities en lessons learned.
  • Gedurende de genoemde fasen moet de infrastructuur natuurlijk op orde zijn zoals de spuugbakjes en het terugzetten van de uitgangssituatie (je mond tussen elke run neutraliseren)
  • De fase beheer is essentieel, testen en proeven lopen uit, je moet dus schuiven met de planning, en vooral even de stakeholders (thuisfront) op de hoogte stellen dat het weer eens wat later wordt.

Volgens mij kunnen we het volgende stellen:
“Een tester met een hobby is simpelweg een betere tester”

Of zijn er hobby’s die afbreuk doen aan de mens als tester? Hobby’s zijn privé dus laten we het eens wat persoonlijker maken. Welke hobby heb jij, en wat zijn daaruit voor jou de “lessons learned” als test expert?

—————————–
Andréas Prins is testconsultant bij ING en houdt een blog bij op TestingTheFuture.net